26 Mart 2008 Çarşamba

AŞKŞAM SEFASI



Dünyanın ve ülkemizin hali malum, ekonomik kriziydi, siyasal krizleriydi, bir oradan bir buradan gelen Gooollll çığlıkları arasında şöyle bir kenara çekilip nefes alma şansımız kalmamışken bir bakıyorsunuz aşkşam güneşi balkonunuza vurmuş, hava serin ama inceden içiniz ısınıyor… Sevgilinizi düşünüyorsunuz içiniz biraz daha ısındı…

Güneş birazdan gidecek, rakı sofrası kurmaya fırsat yok ama orta şeker Türk kahvesi keyfine vakit var.

Bir anda kötü giden her şey anlamını yitiriyor, içinizde aşkınıza, güneşe ve sevdiğiniz her şeye kocaman bir yer açılıyor… Bir kahve içimlik, bir güneş batışı anı kadar… Olsun…

Hayat ne kadar ki zaten?

4 yorum:

Cocukla Cocuk 28 Mart 2008 Cuma 00:29  

Böyle kısa anlar olmasa hayat çok çekilmez olurdu.

Requiem for a dream... 31 Mart 2008 Pazartesi 00:03  

Emrah'ta bu kısa anlardan çok:)))

Önder 05 Nisan 2008 Cumartesi 22:15  

artık bir sevgilim yok ne yazık ki ve ben o güneşin her batışını izlediğimde,çayımı yudumladığım ve mp3 çalarımda çalan her şarkıda onu ve yalnızlığımı düşünüyorum :(

Emrah ATİK 06 Nisan 2008 Pazar 23:53  

'Ayrılık da sevdaya dahil.'miş...
'yalnız kalmaktan daha kötü
şeyler de vardır hayatta
ama genellikle
bir ömür alır bunun
farkına varmak
o zaman da
çok geçtir
ve çok geçten
daha kötü
bir şey yoktur
hayatta.' C.B.

  © Blogger template 'Solitude' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP