ERKEKLER NE İSTER?
İktidar?
Para?
Kadın?
Hepsi ve daha fazlası?
Hepsinden olabildiğince çok miktarda?
Tek bir kadının aşkıyla yetinebilir mi erkek? Veya aç değilim açıkta değilim, buna da şükür diyebilir mi? İktidar hırsı zaten türümüzün genetiğinde var, cinsiyetsiz bir istem...
Hangi din ya da felsefe bunlardan vazgeçirebilir türümüzü? Birinden vazgeçse diğerine daha fazla sarılmıştır muhtemelen Ademoğlu...
Zaten kapitalizm dedikleri de insanın bu zaafı üzerine kurulu değil mi?
Vahşi hayvanlar yaşamlarını sürdürmelerine yetecek kadar avlanır, fazlasını bir köşeye ayırmaz ve bunun nedeni buzdolabını keşfedememiş olmaları ya da salak olmaları değil muhtemelen...
Yaşadığımız erkekegemen toplum yapısında hep daha fazlasını istemek kadar normal bir şey yok gibi görünüyor. Bu nedenle dünyayı, kendimizi, türümüzün diğer bireylerini yoketmekten bile çekinmiyoruz...
Giderek cinsiyetsizleşen iş dünyasına bir bakın, birinin kafasına basarak yukarı çıkmaktan kim çekinir? Kadın ve erkek rollerinin birbirine girdiği bu kulvarda erkekleri hırçınlaştıran belki de kadının pastaya ciddi anlamda ortak olması... Oysa evde çocuk bakıp kocasını beklese, az konuşup çok sevişse, arada dayak yediğinde bunu çok sorundan saymasa, ben bilmem beyim bilir tavrını yaşam felsefesi olarak benimsese vs vs... Bunlardan kaç erkek şikayetçi olurdu?
Toplumların ikiyüzlü törelerini itirazsız benimseyen ve canı pahasına savunan da sevgili hemcinslerim değil mi? Küfürlerimize bir bakın, birçok şeye bakış açımızı eleverir... Cinsellik sanki bir cezalandırma yöntemi gibidir argomuzda...
Peki biz ne istiyoruz? Kendimizden, etrafımızdan, hayattan, karşı cinsten? Aşık olup yelkenleri suya indirdiğimizde bile bu istemlerimizin ne kadarından vazgeçebiliyoruz?
İçimizdeki kaplanı ne kadar dizginleyebiliriz? Uzun soluklu ilişkilerdeki yorgunluğumuz bu kaplanı dizginlemenin güçlüğünden değil mi?
Hıncımızı gücümüz kime yetiyorsa ondan çıkarmıyor muyuz?
Bunları yazan ben bunların bilincinde olmama rağmen çok mu farklıyım? Zannetmiyorum...
5 yorum:
Bu kadar mı umutsuz durum ?
Vay halimize! Okumuş yazmışı böyle ise...
Bireysel olarak umutsuzluğu gerektirecek bir durum yok bence:) ama genele bakınca durum gerçekten vahim... iki insan başbaşayken yaşanmıyor bunlar, ilişki toplumun içine çıkınca erkek ve kadın rolleri ve bu rollere uygun kostümlerle çıkıyoruz sahneye... sorun burada belkide...
Harika bir yazı olmuş tebrikler. Bunu tüm açıklığıyla anlatma yürekliliğini gösteren erkek az. Kadın da öyle...Tüm yazdıkların öyle doğru ki...Cinsiyetlerimizden sıyrılıp yaşamak çok mu zor? Sadece insan olarak...
Kadın, dişiliğini kullanıp biryerlere gelmeye çalışmasa, erkek de sırf dişi diye başarısını kabullenememe sorununu aşbilse sorun kalmazdı belki...
Aslında bu tarihin her devrinde karşıt cinsler için sorulmuş ve asla tam olarak cevabı verilememiş bir sürüncemeden başka bir şey değildir. Bir erkeğin kadından ne istediği yada tam tersi kadının erkekten ne istediği sorusu her daim tavuk yumurta anlamsızlığı gibi sürülmektedir önümüze. Aslolan şu dur bir erkek yada bir kadın ilişkiden ne bekler. Toplumun bize biçmiş olduğu rolleri oynamakmıdır hayatımızın yegane temeli yoksa bizim de eksik parçamızı istememiz için bir fırsat mıdır bu?
Cinselliği tabu olduğu bir ülkede yaşıyoruz hayatımızı yönlendiren mahalle baskıları var yada benzer pek çok diktanın sadece elaleme ne diyecem ben şimdi leri havada uçuştuğu bir ortamda insanlar nasıl olur da birbirlerini tanır yada karşısındakinin isteğini düşünür. Artık amaç belli bir yaşa gelince mümkün olan en zararsız karşıt cinsi bulup baş göz olma durumundan ibaret çünkü bu kurallara uymazsanız toplum sizi uydurmak için gereken her çabayı gösterecektir. Hayat uzun ve karmaşık karşı tarafın ne istediğini boşverip kendi isteklerimizi düşünelim ve kendi bencilliğimizin farkına vardığımızda neden bu sorunun karşıt cins için anlamsız cevaplara neden olduğunu görelim.
Yorum Gönder